Cineman – konwergencja nie wyszła
Pięć lat temu tematy związane z telewizją internetową pojawiały się praktycznie na wszystkich konferencjach związanych z telekomunikacją lub rynkiem medialnym. Słowo konwergencja zrobiło się modne i nikt nie miał już wątpliwości, że rynki usług telekomunikacyjnych i medialnych mają się ku sobie. Wszyscy o tym gadali, choć de facto nie działo się zbyt wiele. Firmy telekomunikacyjne nie robiły nic, czekając aż pojawi się model pozwalający na tym całym zamieszaniu zarobić. Wśród telewizji sporo innowacji wnosiła Telewizja Polska z projektem iTVP, grupa onet.pl ruchomych obrazków jeszcze nie odkryła, a Polsat w sieci w zasadzie nie istniał. Mało kto wtedy jeszcze wiedział co to jest VOD – edukacyjne reklamy platformy n pojawiły się jakieś dwa lata później.
czytaj dalej ›
Telewizja nie tak już nowej generacji n
Wiele dobrego zrobiła u nas telewizja n: upowszechniając nowoczesne usługi – takie jak PVR, VOD, time shifting – a przede wszystkim zmuszając konkurentów do szybszego rozwoju. Dla wielu – jak dla mnie – blok reklamowy już faktycznie umarł dzięki przyciskom pauzy i fast forward na pilocie. Także rozwój kanałów HD w Polsce stał się szybszy, dzięki n, choć można odnieść wrażenie, że na kanałach HD w wysokiej rozdzielczości emitowane są głownie reklamy.
Telewizja n u wielu zbudowała sobie wizerunek lidera technologii. Możliwość programowania PVR przez stronę WWW, radia internetowe i dostęp do wybranych zasobów onet.pl z telewizora to niezwykle przyjemne elementy. Nawet wprowadzone raczej z oszczędności elektorniczne faktury, przesyłane na telewizor, wielu użytkowników odebrało jako innowację, a nie dowód wszechobecnego cięcia kosztów. Kilkudniowe przerwy w działaniu telefonicznego BOK („- Bo system nie działa„) nie zmieniają odbioru n jako telewizji technologicznie przodującej.
Iplex.pl – do kina czy na film?
Okrzyknięty szumnie pierwszym kinem internetowym Iplex.pl po fazie testów został udostępniony użytkownikom polskiego Internetu. Seanse odbywają się o określonych porach, a liczba osób oglądających jednocześnie film jest precyzyjnie ograniczona do kilkudziesięciu. Iplex.pl ma zagospodarować niszę i prezentować repertuar ambitny, nieosiągalny w multipleksach i rzadko wydawany na DVD. Trudno dostępne, niekomercyjne produkcje – grane w kinach studyjnych wielkich miast – mają zainteresować widzów z całej Polski.
W epoce, w której odbiorca (prosument) decyduje o wszystkim i rozwijają się usługi telewizji interaktywnej oraz wideo na żądanie, model przyjęty przez Iplex.pl. nie jest szczególnie innowacyjny, co wynika z szeregu ograniczeń – głównie technicznych i prawnych.
Zarządzanie platformą serwerową i rezerwacją przepustowości kosztownych łącz jest trudne, gdy nie jesteśmy w stanie przewidzieć obciążenia, wynikającego ze zmiennej popularności serwisu. Widzowie, płacący za dostęp do treści mają jednak prawo oczekiwać odpowiednio wysokiego poziomu świadczonych usług i ich dostępności. Wprowadzenie limitu jednocześnie obsługiwanych użytkowników wyznacza górny poziom kosztów związanych z infrastrukturą techniczną i zabezpiecza Iplex.pl przed nadmierną liczbą klientów, których nie będzie w stanie obsłużyć. Jest to jednak rozwiązanie siermiężne. Sukces i popularność, których należy życzyć twórcom przedsięwzięcia, spowodują wzrost liczby widzów, którzy w kinie Iplex.pl się nie zmieszczą.
Jeszcze trudniejsze jest pozyskanie praw do dystrybucji filmów w Internecie. Webcasting, rozumiany jako nadawanie w Internecie treści bez możliwości bezpośredniego wpływu widza na ich dobór i czas rozpoczęcia emisji, jest polem eksploatacji budzącym znacznie mniej obaw producentów i dystrybutorów niż usługa wideo na żądanie, w której użytkownik ogląda to co chce, wtedy kiedy chce.
Brak ogólnie przyjętych definicji praw liniowych i nieliniowych oraz dobrze funkcjonujących modeli biznesowych ich eksploatacji, to obecnie główny hamulec rozwoju usług dystrybucji treści audiowizualnych w sieci. Iplex.pl dostosował model swojego działania do istniejących ograniczeń i trudności. Zaowocowało to przeniesieniem do Internetu tradycyjnego modelu kina – ze wszystkimi jego wadami, jak możliwość spóźnienia się, ryzyko braku biletów na premierę, przeoczenie najważniejszej akcji, gdy cola zbyt szybko przepłynie przez układ pokarmowy.
Oczekiwania rynku, karmionego informacjami o nadchodzącej telewizji dostępnej na każdym ekranie (także tym w kieszeni) i oferującej dowolnie wybierane przez widza treści, są bardzo wysokie. Człowiekiem roku 2006 według tygodnika Time zostałeś Ty. Ty decydujesz, co chcesz oglądać, kiedy i jak. Mamy rok 2008 i od dostawców cyfrowej rozrywki możesz oczekiwać więcej.
Wideo na żądanie w TP
Debata Czy filmy na żądanie to szansa dla polskiej kinematografii?, 31 stycznia 2008:
(…) Wystarczy wspomnieć film „Katyń”, który pojawił się w naszej ofercie 17 grudnia i od tego czasu został ściągnięty 555 razy, co jest rekordem wśród filmów dostępnych na naszym serwerze.(…) – Dominique Lesage, dyrektor ds. komunikacji grupy TP, tym zdaniem chciał dowieść, że zapotrzebowanie na polskie kino dystrybuowane w modelu wideo na żądanie sieci TP jest w Polsce bardzo duże.
Biorąc pod uwagę popularność usługi videostrada, to być może dużo. Biorąc pod uwagę zainwestowane środki, to tylko 555…
razy za mało?
Content is King?
Wal-Mart, największy na świecie sprzedawca, w końcówce minionego roku zamknął internetowy serwis udostępniający filmy na żądanie. Jako powód podano wycofanie się z umowy firmy HP, która dostarczała technologie informatyczne. Sytuacja jest niezrozumiała z dwóch powodów:
- Wal-Mart miał podpisane (jako pierwszy na świecie) umowy z głównymi wytwórniami Hollywod na udostępnianie filmów w Internecie w momencie ich premiery na DVD.
- HP prezentuje swoje systemy zarządzania i dystrybucji treściami video jako dojrzałe produkty.
Wydaje się, że głównym hamulcem rozwoju polskich przedsięwzięć oferujących płatne treści video jest słaba oferta programowa. Amerykański gigant przypomina jednak, że w tej branży:
If content is king, technology is the power behind the throne.